Blog

Reken op ongeveer 200 tot 250 gram aardappelen per persoon voor een volwassen eter. Dat is het gewicht van de geschilde, ongekookte aardappelen. Voor een kleine eter is ongeveer 150 tot 200 gram vaak genoeg; een grote eter heeft mogelijk 300 gram of meer nodig.

De juiste portie hangt ook af van de rest van de maaltijd. Serveer je veel groenten en een stevig stuk vlees of een vleesvervanger, dan is een kleinere portie aardappelen meestal voldoende.

Hoeveel gram aardappelen per persoon en per gezelschap?

Met 200 tot 250 gram per volwassene kun je eenvoudig uitrekenen hoeveel je nodig hebt. De hoeveelheden hieronder zijn richtlijnen voor geschilde aardappelen, voordat je ze kookt.

Aantal personen	Hoeveelheid aardappelen
1 persoon	Ongeveer 200 tot 250 gram
2 personen	Ongeveer 400 tot 500 gram
4 personen	Ongeveer 800 gram tot 1 kilo
6 personen	Ongeveer 1,2 tot 1,5 kilo

Voor vier volwassenen is een zak van 1 kilo dus meestal genoeg als je de schil laat zitten. Ga je de aardappelen schillen, dan heb je mogelijk wat meer nodig: een deel van het gewicht verdwijnt met de schillen.

Rauw of gekookt wegen?

De handigste manier is om de aardappelen na het schillen en vóór het koken te wegen. Kook je ze met schil, dan kun je ze vooraf wassen en wegen. Volgens het Voedingscentrum blijft het gewicht bij koken zonder schillen ongeveer gelijk.

Ook bij geschilde aardappelen ligt het gekookte gewicht meestal dicht bij het ongekookte gewicht. Het kan wel iets verschillen door de bereiding. Je hoeft daarom niet, zoals bij droge pasta of rijst, een grote toename in gewicht mee te rekenen.

Tel je liever aardappelen? Een portie van ongeveer 150 tot 250 gram komt vaak neer op 3 tot 5 gekookte aardappelen. Het formaat verschilt sterk, dus wegen geeft een duidelijker antwoord.

Hoeveel aardappelen voor stamppot of puree?

Voor stamppot kun je ongeveer 250 gram ongekookte aardappelen per volwassene nemen. Maak je een stamppot met veel groenten of serveer je er iets vullends bij, dan kan een kleinere hoeveelheid ook genoeg zijn. Voor een grote eter is ongeveer 300 gram een bruikbaar uitgangspunt.

Bij puree kun je eveneens rekenen op 200 tot 250 gram aardappelen per persoon. Melk en boter maken de puree zwaarder, maar tellen niet mee bij het gewicht van de aardappelen zelf.

De portie aanpassen aan de eter

Voor een kind is ongeveer 100 tot 150 gram vaak een bruikbaar begin. De eetlust verschilt per leeftijd en per kind, dus schep liever eerst een kleinere portie op. Wie nog trek heeft, kan daarna bijpakken.

Ook als je wilt afvallen, is er geen vaste hoeveelheid die voor iedereen past. Gekookte aardappelen leveren minder calorieën dan een bereiding met veel toegevoegd vet. De totale maaltijd en je persoonlijke behoefte bepalen welke portie bij je past.

Begin bij twijfel met 200 gram geschilde aardappelen per volwassene en pas de hoeveelheid aan de volgende keer aan. Zo ontdek je snel hoeveel jouw gezelschap bij een gewone maaltijd eet.

Voor een maaltijd reken je meestal op ongeveer 75 gram ongekookte rijst per persoon. Serveer je rijst als klein bijgerecht, dan is ongeveer 50 tot 60 gram vaak genoeg. Voor grote eters of een maaltijd waarin rijst de hoofdrol speelt, kun je ongeveer 100 gram per persoon nemen.

Dit zijn richtlijnen voor volwassenen. Hoeveel je nodig hebt, hangt vooral af van de eetlust en van wat je naast de rijst op tafel zet.

Hoeveel rijst per persoon en voor een groep?

Met 75 gram droge rijst per volwassene heb je een handig uitgangspunt voor een maaltijd met bijvoorbeeld groente en een saus. Voor een groep vermenigvuldig je die portie met het aantal eters:

Aantal personen	Ongekookte rijst
1 persoon	Ongeveer 75 gram
2 personen	Ongeveer 150 gram
3 personen	Ongeveer 225 gram
4 personen	Ongeveer 300 gram
6 personen	Ongeveer 450 gram

Serveer je voor vier personen een uitgebreide maaltijd met meerdere bijgerechten? Dan kun je uitgaan van ongeveer 200 tot 240 gram ongekookte rijst in totaal. Bij grote eters kun je juist wat meer afwegen.

Het verschil tussen ongekookte en gekookte rijst

Rijst neemt tijdens het koken water op en wordt daardoor zwaarder. Hoeveel zwaarder hangt onder meer af van de rijstsoort en de bereiding. Als grove richtlijn levert 75 gram ongekookte rijst ongeveer 150 tot 225 gram gekookte rijst op.

Heb je al gekookte rijst en wil je een portie afwegen? Begin dan met ongeveer 150 tot 225 gram per volwassene voor een gewone maaltijd. Gaat het om een kleiner bijgerecht, dan is een kleinere portie passend.

Ook 100 gram ongekookte rijst is niet hetzelfde als 100 gram gekookte rijst. Die droge hoeveelheid wordt na het koken meestal ongeveer 200 tot 300 gram. Weeg daarom bij voorkeur vóór het koken: dat maakt het plannen eenvoudiger.

Rijst afmeten met een kopje

Een keukenweegschaal is het nauwkeurigst, maar je kunt ook een maatbeker of kopje gebruiken. Een kopje van 160 ml bevat gevuld met droge rijst ongeveer 120 tot 140 gram. Het gewicht verschilt per rijstsoort en hangt af van hoe vol je het kopje schept.

Voor één portie van ongeveer 75 gram heb je dus iets meer dan een half kopje van 160 ml nodig. Voor twee personen komt 150 gram neer op iets meer dan één vol kopje. Weeg je gebruikelijke kopje een keer af, dan weet je daarna beter hoeveel porties erin passen.

Een kleinere of grotere portie kiezen

Maak je een rijstgerecht met veel groente, peulvruchten of andere vullende ingrediënten? Dan kan 50 tot 60 gram ongekookte rijst per persoon voldoende zijn. Is de rijst juist het grootste deel van de maaltijd, dan past een portie van ongeveer 75 tot 100 gram beter.

Voor kinderen is vaak minder nodig dan voor volwassenen. Begin met een kleinere portie en stem die af op de leeftijd en eetlust van het kind. Bij risotto als hoofdgerecht kun je voor volwassenen ongeveer 75 tot 100 gram ongekookte risottorijst per persoon rekenen.

Gebruik de eerste keer de richtlijn die bij je maaltijd past. Zie je daarna hoeveel rijst iedereen opschept, dan kun je de hoeveelheid voor de volgende keer eenvoudig aanpassen.

Voor een hoofdgerecht reken je op ongeveer 75 tot 100 gram droge, ongekookte pasta per persoon. Met 75 gram heb je een gewone portie; 100 gram is geschikt voor een grotere trek. Voor verse en gevulde pasta ligt het gewicht per portie hoger.

Hoeveel gram pasta per persoon voor een hoofdgerecht?

De hoeveelheid hangt af van wat je bij de pasta serveert en hoeveel trek je hebt. Zit er veel groente, vlees of een andere vullende toevoeging in het gerecht? Dan is ongeveer 75 gram droge pasta per volwassene meestal genoeg. Bij een eenvoudige saus of voor een grote eter kun je ongeveer 100 gram aanhouden.

Voor kinderen is een kleinere portie vaak voldoende. Hoeveel dat is, hangt onder meer af van de leeftijd en de eetlust. Schep liever eerst wat minder op: bijpakken kan altijd.

Voor een voorgerecht gebruik je minder pasta dan voor een hoofdgerecht. Reken op ongeveer 60 tot 70 gram droge pasta per persoon.

Droge, verse en gevulde pasta afwegen

Weeg pasta voor het koken af. Op die manier kun je de porties eenvoudig verdelen. Verse pasta bevat al meer vocht dan droge pasta en weegt daardoor meer. Bij gevulde pasta telt ook het gewicht van de vulling mee.

Soort pasta	Hoeveelheid per persoon, ongekookt
Droge pasta	Ongeveer 75 tot 100 gram
Verse pasta	Ongeveer 115 tot 150 gram
Gevulde pasta	Ongeveer 175 tot 200 gram

Dit zijn richtlijnen voor een hoofdgerecht. Ook bij verse en gevulde pasta kun je de portie aanpassen aan de rest van de maaltijd.

Hoeveel gekookte pasta is een portie?

Droge pasta neemt tijdens het koken water op en wordt daardoor zwaarder. Als grove richtlijn weegt gekookte pasta ongeveer 2,5 keer zoveel als voor het koken. Het precieze gewicht verschilt per pastasoort en hangt ook af van hoe lang de pasta kookt.

• Ongeveer 50 gram droog wordt 125 gram gekookt.
• Ongeveer 60 gram droog wordt 150 gram gekookt.
• Ongeveer 75 gram droog wordt 190 gram gekookt.
• Ongeveer 100 gram droog wordt 250 gram gekookt.

Omgekeerd komt 100 gram gekookte pasta ongeveer overeen met 40 gram droge pasta. Deze omrekening geldt voor droge pasta, niet voor verse of gevulde pasta.

Hoeveel pasta voor twee of meer personen?

Vermenigvuldig de portie per persoon met het aantal eters. Voor vier volwassenen kom je bij een portie van 75 gram uit op ongeveer 300 gram droge pasta. Wil je grotere porties van 100 gram, dan heb je ongeveer 400 gram nodig.

Een pak van 500 gram droge pasta is voor twee personen meestal ruim voldoende. Bij porties van 75 tot 100 gram gebruik je samen ongeveer 150 tot 200 gram. De rest van het ongekookte pak kun je voor een volgende maaltijd bewaren.

Weeg je de pasta af voor een groep? Kies dan een hoeveelheid die past bij de eters en de rest van het gerecht. Zo voorkom je dat je veel meer kookt dan nodig is.

Voor een hoofdgerecht reken je op ongeveer 1 kilo verse mosselen per persoon, gewogen met schelp. Serveer je er ruim friet, brood of salade bij, dan is ongeveer 750 gram tot 1 kilo per persoon meestal genoeg. Voor grote eters kun je tot ongeveer 1,5 kilo per persoon rekenen.

Hoeveel mosselen per persoon bij verschillende maaltijden?

De hoeveelheid hangt vooral af van de plek die mosselen in de maaltijd krijgen. Bij een pan mosselen als hoofdgerecht is 1 kilo per volwassene een handig uitgangspunt. De schelpen tellen immers mee in het gewicht, maar eet je niet op.

Met veel bijgerechten kun je wat minder kopen. Denk aan een maaltijd waarbij iedereen ook een flinke portie friet of brood krijgt. Reken dan ongeveer 750 gram tot 1 kilo mosselen per persoon. Zijn de mosselen juist het belangrijkste onderdeel en zitten er grote eters aan tafel? Dan is een ruimere portie prettig.

Voor kinderen hangt de hoeveelheid af van hun eetlust en van wat er verder op tafel staat. Schep liever eerst een kleinere portie op. Wie nog trek heeft, kan daarna meer nemen.

Hoeveel mosselen koop je voor een groep?

Vermenigvuldig het aantal eters met ongeveer 1 kilo als je de mosselen als hoofdgerecht serveert. Voor volwassenen kom je dan op de volgende hoeveelheden uit:

• 2 personen: ongeveer 2 kilo mosselen
• 4 personen: ongeveer 4 kilo mosselen
• 6 personen: ongeveer 6 kilo mosselen

Dit zijn hoeveelheden inclusief schelp. Eet een deel van het gezelschap weinig mosselen of serveer je veel bijgerechten, dan kun je de totale hoeveelheid daarop aanpassen. Bij een groep grote eters kun je juist wat extra kopen.

Voor een grote groep zijn meerdere pannen handig. Mosselen hebben ruimte nodig om open te gaan en gelijkmatig gaar te worden. Heb je weinig ruimte op het fornuis, bereid ze dan in rondes.

Hoeveel mosselvlees zit er in een kilo?

Van 1 kilo mosselen met schelp blijft ongeveer 200 tot 300 gram mosselvlees over. De opbrengst verschilt per mossel en per portie. Daarom lijkt een kilo veel op de verpakking, terwijl er op je bord een kleinere hoeveelheid overblijft.

Koop je mosselvlees zonder schelp, dan heb je dus geen kilo per persoon nodig. Vergelijk voor een vergelijkbare portie ongeveer 200 tot 300 gram mosselvlees met een kilo mosselen in de schelp. De hoeveelheid kan ook hier verschillen door de bereiding.

Gooi voor het koken gebroken mosselen weg, net als open mosselen die na een tik niet sluiten. Blijven mosselen na het koken dicht, gooi die dan ook weg. Een kleine extra hoeveelheid is handig als je een volle mosselpan op tafel wilt zetten.

Condooms zijn meestal ongeveer één tot vijf jaar houdbaar vanaf de productie. Hoe lang jouw condooms meegaan, hangt af van het materiaal, eventuele toevoegingen en de manier van bewaren. De vervaldatum op de verpakking geeft aan tot wanneer je ze kunt gebruiken.

Hoe lang zijn condooms houdbaar na aankoop?

Na aankoop kan een condoom nog maanden of jaren houdbaar zijn. Het kan namelijk al een tijd in de winkel hebben gelegen. De aankoopdatum zegt daarom niet precies hoelang je het condoom nog kunt bewaren.

Veel Durex-condooms zijn normaal gesproken ongeveer vijf jaar houdbaar vanaf de productie, maar er zijn uitzonderingen. Ook binnen één merk kan de houdbaarheid per soort verschillen. De datum op de verpakking is dus betrouwbaarder dan een algemene richtlijn.

Waar vind je de houdbaarheidsdatum?

De vervaldatum staat meestal op zowel het doosje als de afzonderlijke folieverpakking. Zoek naar een datum naast de aanduiding EXP. Soms staat die als jaar en maand vermeld. Een datum zoals 2028-05 betekent doorgaans dat het condoom tot en met mei 2028 houdbaar is.

Een partijnummer, vaak aangeduid met LOT, is iets anders dan een vervaldatum. Aan dat nummer kun je niet eenvoudig zien wanneer het condoom is gekocht of hoelang het nog houdbaar is. Is de vervaldatum niet meer leesbaar, gebruik dan een ander condoom.

Kun je een condoom over datum nog gebruiken?

Nee, gebruik een verlopen condoom niet, ook niet als de verpakking nog dicht is. Het materiaal kan na verloop van tijd minder sterk en soepel worden. Daardoor kan het condoom tijdens seks makkelijker scheuren en minder goed beschermen tegen zwangerschap en soa’s.

Ook vóór de vervaldatum kan een condoom onbruikbaar zijn. Gooi het weg als de folie beschadigd is of als het condoom na het openen droog, broos of opvallend kleverig aanvoelt. Aan de buitenkant is niet alle schade zichtbaar.

Heb je toch een verlopen condoom gebruikt? Neem bij kans op zwangerschap zo snel mogelijk contact op met een huisarts of apotheek voor advies over noodanticonceptie. Bij kans op een soa kan een huisarts of GGD adviseren over een test. Bij mogelijk risico op hiv is snel medisch advies nodig.

Zo blijven condooms goed tot de vervaldatum

Bewaar condooms op een koele, droge plek uit direct zonlicht, bijvoorbeeld in een nachtkastje. Een portemonnee of broekzak is voor langdurig bewaren minder geschikt: warmte en wrijving kunnen de verpakking en het condoom beschadigen.

Bewaar de condooms in hun afzonderlijke folie tot je ze gebruikt. Pak voor gebruik een onbeschadigd exemplaar waarvan de vervaldatum nog niet is verstreken.

Aardappels bewaren doe je het best op een koele, donkere en droge plek met voldoende lucht, bijvoorbeeld in een voorraadkast of kelder. Laat ze in een papieren zak, net of open mand liggen. Gekookte aardappels bewaar je juist afgedekt in de koelkast.

Hoe lang aardappelen goed blijven, hangt af van de soort, de temperatuur en hun staat bij aankoop. Controleer ze regelmatig en haal zachte, rotte of sterk uitgelopen aardappels uit de voorraad.

Rauwe aardappels bewaren op de juiste plek

Een koele kelder of onverwarmde voorraadkast is geschikt voor rauwe aardappels. Een temperatuur van ongeveer 6 tot 10 graden is een praktische richtlijn. Heb je zo’n plek niet, kies dan de koelste donkere kast in huis. Daar blijven aardappels meestal minder lang goed.

Bescherm de aardappels tegen licht. In het licht kunnen ze groen worden en meer schadelijke stoffen aanmaken. Laat ook lucht bij de aardappels komen, zodat vocht kan ontsnappen.

• Wel geschikt: een papieren zak, aardappelnet, open krat of mand.
• Minder geschikt: een afgesloten plastic zak of bak. Daarin kan vocht blijven hangen en ontstaat sneller rot.
• Vermijd warmte: zet de voorraad niet naast het fornuis, de verwarming of in de zon.

Bewaar aardappels liever niet direct naast appels. Appels geven een gas af dat het uitlopen van aardappels kan bevorderen.

Kunnen aardappels in de koelkast?

Rauwe aardappels kun je in de koelkast bewaren als je geen koele, donkere voorraadplek hebt. Door de kou kunnen ze wel zoeter worden en anders smaken. Ook kunnen ze bij bakken of frituren sneller donker kleuren.

Voor gekookte en gesneden aardappels is de koelkast juist de goede plek. Bewaar die afgedekt bij ongeveer 4 graden.

Hoe lang blijven aardappelen goed?

Hele, rauwe aardappels blijven op een geschikte plek vaak enkele weken goed. Op een warme plek kunnen ze al eerder uitlopen of zacht worden. Nieuwe aardappels hebben een dunne schil en zijn meestal minder lang houdbaar dan bewaaraardappels.

Een houdbaarheidstermijn is geen garantie: kijk ook naar de aardappel zelf. Haal er regelmatig exemplaren uit die zacht worden of plekken krijgen, zodat ze de rest van de voorraad niet aantasten.

• Hele rauwe aardappels: vaak enkele weken op een koele, donkere en droge plek.
• Geschilde of gesneden rauwe aardappels: ongeveer een dag in de koelkast, onder koud water.
• Gekookte of gebakken aardappels: meestal tot 2 dagen in een afgesloten bakje in de koelkast.

Deze tijden zijn richtlijnen. Gooi aardappels weg als ze zichtbaar beschimmeld zijn, vies ruiken of slijmerig zijn geworden.

Groene plekken en uitlopers herkennen

Een kleine groene plek kun je ruim wegsnijden. Is een aardappel grotendeels groen, gebruik hem dan niet. Groene plekken kunnen wijzen op een verhoogde hoeveelheid schadelijke stoffen, zoals solanine. Koken maakt die stoffen niet voldoende onschadelijk.

Heeft een stevige aardappel een paar kleine uitlopers? Verwijder die dan ruim, samen met eventuele groene plekken. Een sterk uitgelopen, verschrompelde of zachte aardappel kun je beter weggooien. Eet een aardappel ook niet als hij bitter smaakt.

Schimmel, een natte rotte plek of een onaangename geur zijn eveneens redenen om een aardappel weg te doen. Controleer daarna de aardappels die ertegenaan lagen.

Geschilde, gesneden en gekookte aardappels bewaren

Geschilde of gesneden rauwe aardappels verkleuren snel aan de lucht. Leg ze daarom onder koud water in een afgedekte bak en zet die in de koelkast. Gebruik ze bij voorkeur de volgende dag. Giet het water weg voordat je ze bereidt.

Heb je gekookte of gebakken aardappels over? Laat ze snel afkoelen en zet ze binnen ongeveer 2 uur afgedekt in de koelkast. Verdeel een grote hoeveelheid over kleinere bakjes: dan koelt het eten sneller af.

Warm restjes goed door tot ze ook vanbinnen heet zijn. Verwarm liever alleen de portie die je gaat eten, in plaats van dezelfde aardappels steeds opnieuw op te warmen.

Aardappels invriezen

Gekookte aardappels kun je invriezen, al kan de structuur na het ontdooien wat kruimeliger of wateriger zijn. Laat ze eerst afkoelen, verdeel ze in porties en doe ze in afgesloten diepvriesbakjes of -zakjes. Gebruik ze bij voorkeur binnen ongeveer 3 maanden voor de beste kwaliteit.

Rauwe aardappels kun je beter niet zomaar invriezen: ze kunnen na het ontdooien verkleuren en een minder prettige structuur krijgen. Wil je aardappelstukjes toch invriezen, kook ze dan eerst kort voor en koel ze snel af. Dep ze droog en verpak ze per portie.

Veelgestelde vragen over aardappels bewaren

Hoe bewaar je aardappelen in de winter?

Kies een donkere, droge en koele plek die vorstvrij blijft. Een schuur kan geschikt zijn, maar niet als de temperatuur er onder het vriespunt komt. Door vorst raken aardappels beschadigd.

Moet je aardappels wassen voordat je ze bewaart?

Nee. Bewaar aardappels droog en was ze pas vlak voor gebruik. Aarde die los op de schil zit, kun je voorzichtig wegvegen. Natte aardappels bederven sneller.

Hoe bewaar je zelfgeoogste aardappels?

Laat ze na het oogsten eerst drogen en bewaar alleen gezonde, onbeschadigde aardappels voor langere tijd. Gebruik exemplaren met kleine beschadigingen snel. Leg de goede aardappels daarna donker, koel en luchtig.

Pak bij het koken eerst de aardappels met kleine plekjes of beginnende uitlopers. Zo gebruik je de kwetsbaarste exemplaren voordat ze verder achteruitgaan.

Lang houdbaar eten bestaat onder meer uit rijst, gedroogde pasta, havermout, peulvruchten, conserven, noten en houdbare melk. Veel van deze producten blijven ongeopend maanden tot jaren goed. Hoe lang precies, hangt af van het product, de verpakking en de manier waarop je het bewaart.

Voor een handige voorraad combineer je producten die je nog moet koken met eten dat je direct kunt gebruiken. Zo heb je zowel ingrediënten voor gewone maaltijden als eten voor een situatie waarin koken lastig is.

Welke soorten eten zijn lang houdbaar?

In de supermarkt vind je veel producten die ongeopend buiten de koelkast kunnen staan. Dit zijn praktische keuzes voor een voorraadkast:

• Granen en zetmeel: witte rijst, gedroogde pasta, couscous, havermout en crackers. Ze vullen goed, maar rijst en pasta hebben water en meestal ook warmte nodig.
• Peulvruchten: gedroogde linzen, bonen en kikkererwten, of gekookte varianten in pot of blik. Gedroogde soorten nemen weinig ruimte in, maar kosten meer bereidingstijd.
• Groente en fruit: bijvoorbeeld tomatenblokjes, mais en fruit in pot of blik. Ze zijn handig als aanvulling op rijst, pasta of peulvruchten.
• Eiwitrijke producten: noten, pindakaas, visconserven en bonen. Ze zorgen voor afwisseling en zijn vaak direct te eten.
• Houdbare zuivel en alternatieven: ongeopende houdbare melk en sommige plantaardige dranken kunnen in de voorraadkast. Na openen moeten ze meestal in de koelkast.
• Extra smaak en energie: olie, honing, gedroogd fruit, bouillon en kruiden. Met kleine hoeveelheden maak je eenvoudige voorraadmaaltijden smakelijker.

Ook producten die op elkaar lijken, kunnen een andere houdbaarheid hebben. Zilvervliesrijst bevat bijvoorbeeld meer vet dan witte rijst en wordt daardoor eerder minder goed van smaak. Noten en olie kunnen na verloop van tijd ranzig worden.

Lang houdbaar eten dat je direct kunt gebruiken

Niet al het houdbare voedsel is meteen klaar om te eten. Gedroogde pasta, rijst en veel gedroogde peulvruchten moet je bereiden. Heb je geen kookgelegenheid, dan zijn kant-en-klare producten een betere keuze.

Denk aan crackers met pindakaas, ongezouten noten, gedroogd fruit en gekookte peulvruchten uit pot of blik. Ook sommige maaltijdsoepen en andere kant-en-klare maaltijden zijn koud te eten. Dat staat op de verpakking. Een blikopener is handig voor verpakkingen zonder trekring.

Gedroogde bonen lijken een voordelige voorraad, maar ze vragen water, tijd en brandstof. Sommige soorten moeten eerst weken. Volg de bereidingsaanwijzing, want bepaalde bonen, zoals kidneybonen, zijn rauw of onvoldoende gekookt niet veilig.

Hoe lang blijft een voorraad goed?

Veel droge producten en ongeopende conserven blijven een jaar of langer goed. Andere producten, zoals noten en olie, kunnen eerder in kwaliteit achteruitgaan. De datum op de verpakking is daarom een beter uitgangspunt dan een vaste bewaartermijn voor alle soorten eten.

De genoemde houdbaarheid geldt voor een ongeopend product dat volgens het bewaaradvies is opgeslagen. Na openen komen er lucht en vocht bij en kan eten sneller bederven. Sluit droge producten weer goed af. Bewaar aangebroken producten die gekoeld moeten worden in de koelkast.

Honing, suiker en zout kunnen onder goede omstandigheden erg lang goed blijven. Dat maakt ze nog geen complete maaltijd. Honing mag je niet aan kinderen jonger dan één jaar geven.

Gevriesdroogde maaltijden en noodrantsoenen

Gevriesdroogde maaltijden zijn gedroogde gerechten die weinig wegen en vaak jarenlang houdbaar zijn. Meestal voeg je water toe voordat je ze eet. Bij veel maaltijden is heet water nodig, dus ze zijn niet altijd praktisch als je geen water kunt verwarmen.

Sommige speciale noodrantsoenen zijn volgens de verpakking tien jaar of langer houdbaar. Dat geldt niet automatisch voor alle gevriesdroogde maaltijden. Hun voordeel is de lange bewaartijd; nadelen zijn dat ze vaak duurder zijn dan gewone voorraadproducten en dat je ze mogelijk minder makkelijk in je dagelijkse maaltijden gebruikt.

Zo bewaar en gebruik je lang houdbaar eten

Een donkere, droge en koele voorraadkast is geschikt voor de meeste ongeopende houdbare producten. Zet eten liever niet naast een warmtebron of in een vochtige ruimte. Bewaar aangebroken rijst, pasta en havermout goed afgesloten, bijvoorbeeld in een schone voorraadbus.

Maak je voorraad makkelijk te gebruiken met deze aanpak:

1. Koop wat je normaal ook eet. Een pak havermout of een pot bonen is pas handig als iemand in huis het ook gebruikt.
2. Zet oudere producten vooraan. Gebruik die eerst en plaats nieuwe aankopen erachter.
3. Bekijk je voorraad een paar keer per jaar. Gebruik producten die als eerste aan de beurt zijn en vul ze daarna weer aan.
4. Gooi beschadigde of verdachte verpakkingen weg. Gebruik bijvoorbeeld geen bolstaand of lekkend blik en proef niet van voedsel dat mogelijk bedorven is.

Een voorraad in de vriezer kan ook lang meegaan, maar is minder geschikt als enige noodvoorraad. Bij langdurige stroomuitval kan het eten ontdooien.

Een voorraad voor een noodsituatie samenstellen

Bij een stroomstoring of problemen met de voedselvoorziening is eten dat je zonder koken kunt gebruiken het makkelijkst. Combineer bijvoorbeeld crackers, noten, pindakaas, fruit in blik en kant-en-klare peulvruchten. Voeg producten toe die passen bij allergieën en andere eetwensen in huis.

Water is ook nodig om te drinken en soms om eten te bereiden. De overheid adviseert minimaal drie liter water per persoon per dag voor minstens drie dagen, voor drinken en basisgebruik. Heb je gedroogde maaltijden die water nodig hebben, dan is extra water daarvoor verstandig.

Een campingkooktoestel kan handig zijn voor maaltijden die warmte nodig hebben. Gebruik het veilig volgens de aanwijzingen van de fabrikant en nooit op een ongeschikte plek binnenshuis. Vertrouw je liever niet op een kooktoestel, zorg dan voor voldoende eten dat direct klaar is.

Veelgestelde vragen over houdbaar voedsel

Wat is het langst houdbare eten?
Suiker, zout en honing kunnen erg lang goed blijven als ze droog en goed afgesloten worden bewaard. Voor een volledige voorraad heb je daarnaast andere producten nodig, zoals granen, peulvruchten en groente.

Bestaat er eten dat nooit over datum gaat?
Er is geen algemene garantie dat eten altijd goed blijft. Ook producten die zeer lang houdbaar zijn, kunnen door vocht, vervuiling of een beschadigde verpakking onbruikbaar worden.

Moet lang houdbaar eten speciaal noodvoedsel zijn?
Nee. Gewone supermarktproducten zoals crackers, pindakaas, rijst en gekookte bonen kunnen samen een bruikbare voorraad vormen. Speciale noodmaaltijden zijn vooral een optie als je een lange bewaartijd of lichtgewicht verpakking zoekt.

Begin met een paar houdbare producten die je graag eet en maak er af en toe een gewone maaltijd mee. Zo blijft je voorraad bruikbaar en weet je meteen welke producten je weer wilt aanvullen.

Diepvriesgroente is groente die na de oogst wordt ingevroren en daardoor lang houdbaar blijft. Bewaar de groente bij ongeveer -18 °C en bereid haar bij voorkeur rechtstreeks vanuit de vriezer. Gewone diepvriesgroente zonder saus of zout is een voedzaam alternatief voor verse groente.

Broccoli, bloemkool, spinazie en doperwten zijn bekende voorbeelden. Je kunt er steeds een portie uit halen en de rest bevroren bewaren.

Hoe wordt diepvriesgroente gemaakt?

Groente voor de diepvries wordt meestal kort na de oogst gewassen en gesneden. Veel soorten worden daarna geblancheerd: ze worden kort verhit en snel afgekoeld. Dat helpt om de kleur, smaak en structuur tijdens het bewaren te behouden. Vervolgens wordt de groente snel ingevroren.

Door het blancheren kan een deel van de vitamines verloren gaan. Tegelijk vertraagt invriezen de verdere achteruitgang. Daardoor kan diepvriesgroente na een periode van bewaren evenveel of soms meer bepaalde voedingsstoffen bevatten dan verse groente.

Hoe lang kun je diepvriesgroente bewaren?

Bewaar diepvriesgroente in een vriezer van ongeveer -18 °C. Ongeopende groente blijft daarin meestal maandenlang goed. Voor zelf ingevroren groente is ongeveer 8 tot 12 maanden een bruikbare richtlijn voor de beste kwaliteit. De houdbaarheid verschilt per soort en verpakking.

Op een verpakking uit de winkel staat meestal een datum voor de minimale houdbaarheid. Tot die datum garandeert de fabrikant de kwaliteit, mits je het product goed bewaart. Na die datum is de groente niet meteen onveilig, maar smaak, kleur en structuur kunnen achteruitgaan.

Sluit een geopende zak goed af en leg hem snel terug in de vriezer. Schrijf bij zelf ingevroren groente de invriesdatum op de verpakking. Zo zie je gemakkelijk welke portie je het eerst kunt gebruiken.

Zo herken je kwaliteitsverlies

Een paar ijskristallen betekenen niet meteen dat de groente bedorven is. Grote klonten of veel ijs in de zak kunnen wel een teken zijn dat de inhoud gedeeltelijk is ontdooid en weer bevroren. De groente kan daardoor slapper worden en minder goed smaken.

Droge, lichte plekken kunnen vriesbrand zijn. Die ontstaat als de verpakking niet goed afsluit en de groente uitdroogt. Vriesbrand maakt de groente niet vanzelf onveilig, maar gaat vaak ten koste van de smaak en structuur.

Is de verpakking beschadigd of is de inhoud duidelijk ontdooid en te lang buiten de koeling geweest? Gooi de groente dan weg. Aan geur of uiterlijk alleen kun je niet betrouwbaar zien of ontdooide groente nog veilig is.

Diepvriesgroente klaarmaken

De meeste diepvriesgroenten hoef je niet eerst te ontdooien. Doe ze rechtstreeks in een pan, oven of magnetron en verhit ze goed. De bereidingstijd verschilt per groente en per grootte van de stukken. Op de verpakking staan de instructies voor het product dat je hebt gekocht.

• Koken of stomen: geschikt voor bijvoorbeeld broccoli, bloemkool en doperwten. Gebruik bij koken een kleine hoeveelheid water en laat de groente niet langer garen dan nodig is.
• In de pan: voeg bevroren groenten toe aan een roerbakgerecht. Bak ze goed door en geef vocht de kans om te verdampen.
• In de oven: spreid bijvoorbeeld bloemkoolroosjes uit over een bakplaat. Zo kan vocht weg en worden ze minder snel zacht.
• In soep of saus: voeg blokjes spinazie of gemengde groenten rechtstreeks toe en laat het gerecht goed doorwarmen.

Diepvriesgroente is niet altijd bedoeld om rauw te eten. Ook geblancheerde groente is niet per se gaar. Verhit haar daarom goed, ook wanneer je haar bijvoorbeeld in een koude salade wilt gebruiken. Laat de groente na het verhitten afkoelen als het gerecht daarom vraagt.

Is diepvriesgroente even gezond als verse groente?

Gewone diepvriesgroente past net als verse groente in een gezond eetpatroon. Welke van de twee meer vitamines bevat, verschilt per soort en hangt onder meer af van de tijd tussen oogst en bereiding. Verse groente kan tijdens transport en opslag voedingsstoffen verliezen. Bij diepvriesgroente kan juist bij het blancheren en bereiden verlies optreden.

Er is wel verschil tussen producten. Een zak met alleen broccoli bevat iets anders dan spinazie à la crème, waaraan bijvoorbeeld room en zout zijn toegevoegd. Ook groentemixen met saus of kruiden kunnen extra zout, suiker of vet bevatten. Kies voor groente zonder toevoegingen als je zelf wilt bepalen wat er in je maaltijd gaat.

Zelf groente invriezen

Heb je verse groente over, dan kun je veel soorten zelf invriezen. Was de groente, snijd haar in bruikbare stukken en blancheer soorten die daarvoor geschikt zijn. Koel de stukken daarna snel af, laat ze goed uitlekken en verpak ze in porties die je in één keer gebruikt.

De geschikte blancheertijd verschilt per groente en per grootte van de stukken. Niet elke soort blijft even stevig na het invriezen. Groente met veel vocht kan na ontdooien zacht worden en is dan vaak geschikter voor soep of saus dan voor een rauw gerecht.

Veelgestelde vragen over diepvriesgroente

Welke diepvriesgroenten zijn handig om in huis te hebben?
Dat hangt af van wat je kookt. Doperwten zijn snel toe te voegen aan een warm gerecht. Broccoli en bloemkool zijn bruikbaar als bijgerecht of in een ovenschotel. Spinazie in deelblokjes is handig voor soep en saus.

Kun je ontdooide groente opnieuw invriezen?
Is de groente in de koelkast ontdooid en goed koud gebleven, dan kun je haar opnieuw invriezen. De kwaliteit kan wel achteruitgaan. Is de groente te lang buiten de koeling geweest, dan is weggooien veiliger.

Moet een geopende zak meteen op?
Nee. Haal de gewenste portie eruit, sluit de zak goed en leg de rest direct terug in de vriezer. Zo beperk je ontdooien en ijsvorming.

Een voorraad diepvriesgroente is vooral handig wanneer je snel een kleine hoeveelheid nodig hebt. Haal alleen uit de zak wat je gebruikt en voeg het direct toe aan je warme maaltijd.

Lang houdbaar voedsel in blik bestaat onder meer uit bonen, groenten, vis, vlees en complete maaltijden. Gewone conserven blijven ongeopend meestal meerdere jaren goed. Speciale blikken met gevriesdroogde maaltijden kunnen volgens de fabrikant tot wel 25 jaar houdbaar zijn. De houdbaarheid verschilt per product en geldt alleen als het blik dicht en onbeschadigd blijft.

Welk lang houdbaar voedsel in blik kun je kiezen?

In de supermarkt vind je veel soorten voedsel in blik die geschikt zijn voor een voorraad. De inhoud is doorgaans al gaar en kan vaak direct worden gegeten. Sommige producten zijn lekkerder als je ze opwarmt.

• Bonen en linzen: bijvoorbeeld kidneybonen, kikkererwten en linzen. Ze leveren onder meer eiwitten en vezels.
• Groenten: bijvoorbeeld tomaten, wortels en maïs. Je kunt ze los eten of aan een maaltijd toevoegen.
• Vis en vlees: bijvoorbeeld tonijn, sardines en vleesconserven. Deze zijn een bron van eiwitten.
• Fruit: bijvoorbeeld perziken of ananas. Fruit op sap bevat doorgaans minder toegevoegde suiker dan fruit op siroop.
• Soep en maaltijden: bijvoorbeeld bonensoep of een kant-en-klaarmaaltijd. Let erop of je nog water moet toevoegen of de inhoud moet opwarmen.

Blikgroenten, soep en maaltijden kunnen veel zout bevatten. Vergelijk de voedingswaarden als je minder zout wilt eten. Een nadeel van gewone conserven is dat ze door het vocht relatief zwaar zijn. Daar staat tegenover dat je voor de bereiding meestal weinig of geen water nodig hebt.

Hoe lang blijft voedsel in blik houdbaar?

De datum op het blik geeft aan tot wanneer de fabrikant de kwaliteit garandeert bij de juiste bewaring. Bij gewone conserven is dat vaak meerdere jaren. Een ongeopend blik kan na die datum nog goed zijn, maar smaak, kleur en structuur kunnen achteruitgaan. De datum is geen garantie dat beschadigd of verkeerd bewaard voedsel veilig is.

Vlees in een ongeopend, onbeschadigd blik blijft vaak ook jaren houdbaar. De exacte termijn hangt af van het product en de verpakking. Bewaar het na opening in de koelkast en eet het bij voorkeur binnen ongeveer twee dagen op.

Ga er niet van uit dat elk blik tien jaar of langer houdbaar is. Die termijn hoort vooral bij producten die speciaal voor langdurige opslag zijn gemaakt. Sommige gevriesdroogde maaltijden in blik hebben een opgegeven houdbaarheid tot 25 jaar zolang de verpakking gesloten blijft.

Gewoon conservenblik of gevriesdroogde maaltijd?

Een gewoon conservenblik bevat meestal vochtig voedsel, zoals bonen in vocht of soep. Het product is verhit en luchtdicht verpakt. Daardoor kan het ongeopend buiten de koelkast worden bewaard.

Bij een gevriesdroogde maaltijd is vocht uit het bereide voedsel verwijderd. Zo’n maaltijd is lichter, maar je moet meestal water toevoegen voordat je hem kunt eten. Soms is daarvoor heet water nodig. Dat maakt een gevriesdroogd noodrantsoen minder handig als je geen veilig drinkwater of manier om water te verwarmen hebt.

Een groot blik met meerdere porties kan na opening niet meer jaren worden bewaard. Bij sommige gevriesdroogde maaltijden moet de inhoud bijvoorbeeld binnen een week op. Een klein blik is praktischer als je alleen eet of weinig restjes wilt.

Zo bewaar je blikken en herken je schade

Zet voedsel in blik op een droge, koele plek, uit de zon en uit de buurt van een warmtebron. Een voorraadkast is geschikt. Vocht kan roest veroorzaken en hitte kan de kwaliteit sneller laten afnemen.

Gebruik oudere blikken eerst en zet nieuwe achteraan. Zo blijft je voorraad in beweging en merk je op tijd of een verpakking beschadigd raakt.

• Gooi een bolstaand of lekkend blik weg.
• Gebruik een blik met ernstige roest of een diepe deuk, vooral bij de naad, niet.
• Gooi de inhoud weg als er bij het openen vloeistof uit spuit of als het voedsel er afwijkend uitziet of ruikt.
• Proef geen voedsel om te bepalen of een verdacht blik veilig is. Schadelijke bacteriën zijn niet altijd te ruiken of te zien.

Doe restjes uit een geopend conservenblik in een afgesloten bakje en zet ze in de koelkast. Op het etiket staan de bewaar- en bereidingsinstructies voor het specifieke product.

Een bruikbare voorraad bestaat uit blikken die je ook normaal eet. Denk aan bonen, groenten en vis, aangevuld met een maaltijd die je zonder veel bereiding kunt eten. Zorg ook voor een blikopener als niet alle blikken een treklipje hebben.

Prei bewaren doe je het best in de groentelade van de koelkast. Een hele, ongewassen prei blijft daar meestal ongeveer 2 weken goed en soms tot 3 weken. Gesneden prei gebruik je sneller. Wil je prei langer bewaren, dan kun je hem invriezen.

De houdbaarheid hangt af van hoe vers de prei bij aankoop is en hoe je hem verpakt. Een stevige prei met frisse bladeren blijft doorgaans langer goed dan een prei die al slap of beschadigd is.

Hele prei bewaren in de koelkast

Leg een hele prei ongewassen in de groentelade. Daar blijft hij koel en droogt hij minder snel uit. Laat de bladeren en het worteluiteinde eraan zitten en maak de prei pas schoon als je hem gaat gebruiken.

Je kunt de prei losjes in een zak verpakken om uitdrogen tegen te gaan. Een stukje licht vochtig keukenpapier rond het worteluiteinde kan ook helpen. Maak de prei niet door en door nat: veel vocht in de verpakking kan bederf juist bevorderen.

Prei heeft een sterke geur. Verpak hem daarom apart en leg hem liever niet direct naast melkproducten, die de geur kunnen overnemen. Is de prei te lang voor de groentelade? Snijd hem dan in grote stukken en verpak die apart. Een aangesneden prei blijft minder lang goed dan een hele.

Gewassen en gesneden prei bewaren

Gewassen en gesneden prei bewaar je in een afgesloten bakje in de koelkast. Laat de stukjes na het wassen goed uitlekken en dep ze eventueel droog. Gebruik ze bij voorkeur binnen ongeveer 2 dagen.

Tussen de bladeren van prei kan zand zitten. Snijd de prei daarom in de lengte open en spoel tussen de lagen onder stromend water. Je kunt de prei ook eerst in ringen snijden en die in een vergiet wassen.

Heb je een zak voorgesneden prei gekocht? Bewaar die gekoeld en volg de houdbaarheidsdatum en het bewaaradvies op de verpakking. Na openen is de prei minder lang houdbaar.

Prei invriezen, met of zonder blancheren

In de vriezer kun je prei langer bewaren dan in de koelkast. Blancheren, kort koken en daarna snel afkoelen, helpt om de kleur en smaak beter te behouden. Zo pak je het aan:

1. Snijd de prei in ringen en was het zand er goed uit.
2. Doe de prei ongeveer 2 minuten in kokend water.
3. Koel de prei direct af in koud water en laat goed uitlekken.
4. Verdeel de prei in porties en verpak die in diepvrieszakjes of diepvriesbakjes.
5. Schrijf de invriesdatum op de verpakking en leg de prei in de vriezer.

Gebruik ingevroren prei bij voorkeur binnen ongeveer 3 maanden voor de beste kwaliteit. Je kunt de bevroren stukjes rechtstreeks toevoegen aan een warm gerecht. Na het ontdooien is prei meestal zachter dan verse prei.

Prei rauw invriezen kan ook. Was en droog de gesneden prei dan goed voordat je hem verpakt. Zonder blancheren kunnen de smaak, kleur en structuur tijdens het bewaren sneller achteruitgaan. Verpak de prei goed om te voorkomen dat de geur zich in de vriezer verspreidt.

Bereide prei bewaren

Een restje gekookte, gebakken of gestoofde prei bewaar je in een afgesloten bakje in de koelkast. Laat het gerecht eerst afkoelen en zet het binnen ongeveer 2 uur na bereiding gekoeld weg. Eet het bij voorkeur binnen 2 dagen op en verwarm het door en door.

Bereide prei kun je ook invriezen. De structuur wordt daarbij vaak zachter. Dat is minder bezwaarlijk als de prei al in een soep of saus zit dan wanneer je hem als losse groente wilt serveren.

Prei bewaren buiten de koelkast

Buiten de koelkast blijft prei op een warme plek minder lang fris. Een koele, vochtige kelder kan geschikt zijn voor hele, ongewassen prei. Onder goede omstandigheden kan die daar ongeveer 1 tot 2 maanden goed blijven, maar dat hangt sterk af van de temperatuur, luchtvochtigheid en versheid van de prei.

Een methode voor prei uit de moestuin is inkuilen: zet de hele prei met de wortels in licht vochtig zand op een koele, vorstvrije plek. Houd het zand vochtig, maar niet kletsnat, en verwijder prei die zacht wordt of gaat rotten. Heb je geen geschikte koele ruimte, dan is de groentelade een makkelijkere keuze.

Wanneer is prei niet meer goed?

Verse prei voelt stevig aan en heeft bladeren die er fris uitzien. De buitenste bladeren kunnen tijdens het bewaren wat uitdrogen. Haal een droog buitenblad weg en bekijk of de rest van de prei nog stevig en fris is.

Gooi de prei weg als hij slijmerig of erg zacht is, schimmel heeft of duidelijk bedorven ruikt. Snijd schimmel niet alleen weg om de rest alsnog te gebruiken. Een normale geur of een goed uiterlijk geeft niet altijd zekerheid, vooral niet bij bereide of voorgesneden prei die te lang is bewaard.

Veelgestelde vragen over prei bewaren

Moet je prei wassen voordat je hem bewaart?
Nee, een hele prei kun je het best ongewassen bewaren. Was hem vlak voor gebruik zorgvuldig, ook tussen de bladeren. Gesneden prei kun je wel wassen voordat je hem in een bakje bewaart; laat hem dan goed uitlekken.

Kun je het groene deel van prei bewaren en gebruiken?
Ja, ook het stevige groene deel is eetbaar. Bewaar het samen met de rest van de prei. Was het goed en gebruik het bijvoorbeeld in soep. Erg taaie of beschadigde bladeren kun je verwijderen.

Moet je prei ontdooien voor gebruik?
Dat hoeft meestal niet. Voeg bevroren preiringen direct toe aan een pan soep, saus of ander warm gerecht en verwarm ze goed mee.

Koop je prei voor later in de week, laat hem dan heel in de groentelade liggen. Snijd en was alleen wat je nodig hebt, zodat de rest zo lang mogelijk fris blijft.